The Greatest Story NEVER Told, Episode 5 van 27 Vertaling: TheBronx (MMF)
1914 Sarajevo, Bosnië - Herzegovina
Op 28 juni 1914 vermoordde Servisch radicaal Gavrilo Prinicip
de Oostenrijkse aartshertog Franz Ferdinand in Sarajevo.
Een maand later, op 28 juli 1914, verklaarde Oostenrijk de oorlog
aan Servië en initieerde zo de Eerste Wereldoorlog.
München, Duitsland mei 1914
"Kom dichterbij. Laat me praten.
Engeland, Frankrijk en Rusland bundelen hun krachten tegen onze bondgenoot Oostenrijk.
We moeten haar steunen, verenigd, klaar om op te offeren. '
De geallieerden zouden later Duitsland alleen verantwoordelijk houden voor de WO-I.
De komende twintig jaar zou de Duitse bevolking verschrikkelijk lijden
onder de gevolgen van het Verdrag van Versailles.
Om de oorzaken van de Tweede Wereldoorlog te begrijpen,
moeten we eerst de nasleep van de Eerste Wereldoorlog bestuderen.
1919 Versailles, Frankrijk
De geallieerde leiders ruzieden over de toekomst van het Duitse volk.
Onder hun handen werd de kaart van Europa getekend en opnieuw getekend.
En eindelijk, na meer dan drie maanden discussies,
presenteerden ze de voorwaarden van hun verdrag aan de Duitsers.
Duitsland verloor land in het oosten, het westen en het noorden.
In het oosten was de grootste verliespost de brede strook land
die werd toegewezen aan het nieuwe onafhankelijke Polen,
en zo Oost-Pruisen scheidde van de rest van Duitsland.
In het westen nam Frankrijk de provincies Elzas en Lotharingen terug
en kreeg ook het recht steenkool te ontginnen in het Saargebied,
een gebied dat 15 jaar onder de controle van de Volkenbond stond.
Om Frankrijk te beschermen, mocht Duitsland geen soldaten in het Rijnland te stationeren,
een gebied dat tot 1935 door geallieerde troepen bezet zou worden.
Het was niet alleen het verlies van het grondgebied dat Duitsland dwars zat,
maar ook het feit dat Tsjechoslowakije en Polen
nu een groot aantal Duitsers in hun landen hadden.
En om het nog erger te maken, werd het verdrag voor slecht Duitstalig Oostenrijk
om zich te verenigen met Duitsland. Haar vestingen zouden worden vernietigd.
Haar leger zou worden teruggebracht tot 100.000 manschappen.
Geen eigen luchtmacht, geen onderzeeërs,
en de schuld nemen voor het starten van de oorlog en herstelbetalingen doen.
Dus midden in de zomer van 1919 werden de Duitse afgevaardigden
naar de grote Spiegelzaal van Versailles gebracht om het vredesverdrag te ondertekenen.
Het was een compromisloze vrede, die zelfs niet één geallieerde leider bevredigde
en, voorspelbaar, de Duitsers hadden er een hekel aan.
De Duitsers voerden aan dat het Duitsland waarnaar ze terugkeerden
in de jaren na de oorlog onder de armoede en werkloosheid had geleden
en de enorme bedragen die de Geallieerden eisten niet kon betalen.
De argumenten maakten geen indruk op de geallieerden,
die de som van £ 6,600,000,000 van de Duitsers eisten.
Dat bedrag zou zowel in goederen als in geld moeten worden betaald.
Het meeste zou hier vandaan moeten komen uit het Ruhrgebied, het Duitse industriële hart.
Maar eind 1922 raakten de Duitsers achter met hun betalingen
en Raymond Poincaré, de nieuwe Franse premier, besloot te handelen.
Als Duitsland niet volledig en op tijd zou betalen, zou Frankrijk zichzelf wel helpen.
Dus op 11 januari 1923 betraden Franse en Belgische troepen
het Ruhrgebied om de Duitsers te dwingen te betalen.
Er was natuurlijk na Versailles geen Duits leger groot genoeg om hen tegen te houden.
Aanvankelijk dachten de Fransen dat ze de Duitsers voor hen konden laten werken.
Maar plotseling hadden Duitse politici en mensen een gemeenschappelijke doel:
De haat tegen de Fransen.
En enorme protestbijeenkomsten werden overal in Duitsland gehouden.
Hun houding tegenover de Duitsers in het Ruhrgebied begon te verharden.
Ze probeerden het Ruhrgebied af te snijden van de rest van het land.
Duitse bezoekers werden gefouilleerd alsof ze een vreemd land betraden.
Het jaar 1923 was rampzalig voor Duitsland.
In dat jaar bereikte de grote Duitse inflatie zijn hoogtepunt.
Al gedurende enige tijd daalde de waarde van de Mark (DM).
Toen de waarde daalde, groeide de hoeveelheid bankbiljetten die nodig waren om iets te kopen.
Banken kregen steeds meer druk om aan de toenemende vraag naar papiergeld te voldoen.
Voor hun klanten werden portefeuilles door koffers vervangen.
Terwijl Duitsland richting de afgrond gleed, werd Gustav Stresemann benoemd tot kanselier.
Het verlies van productie in het Ruhrgebied maakte de inflatie nog erger
en Stresemann wist dat de enige manier om de economie weer te normaliseren
was om daar de weerstand op te heffen en de productie weer op gang te krijgen.
De regering kondigde ook aan dat Duitsland de herstelbetalingen zou hervatten;
het was de enige manier om de Fransen eruit te krijgen. Maar voor de nationalisten,
leek het een zoveelste zielige overgave aan de vijanden van Duitsland.
Generaal Ludendorff, die nooit had aanvaard dat Duitsland ooit verslagen was,
steunde Adolf Hitler, de leider van de nieuwe nationaal-socialistische partij.
1939 Het Poolse conflict
Er ontstonden problemen in Polen over de toegang tot
het grondgebied van Oost-Pruisen en de kustplaats Danzig.
Hitler presenteerde verschillende voorstellen om beide situaties
vreedzaam op te lossen, maar Polen weigerde te onderhandelen.
Nu werd in Polen, net als in Tsjechoslowakije, de veiligheid
van etnische Duitsers opnieuw een punt van zorg voor Hitler.
Tot 1934 smeulde het conflict tussen Duitsland en Polen.
Danzig, naast Oost-Pruisen, was volledig afgesneden van het Rijk.
Warschau bleef proberen de totale controle te krijgen
over de strategisch belangrijke havenstad.
In West-Pruisen was de situatie vergelijkbaar.
Oost-Pruisen was nu volledig afgesloten van het Duitse Rijk.
Versterkt door Engelse en Franse garanties van eventuele oorlogssteun,
heeft Polen geen verdere reden om te goeder trouw met Duitsland te onderhandelen,
en ondertussen verschijnen er in Warschau plots landkaarten
die een nieuwe West-Poolse grens bevatten, tot net ten westen van Berlijn.
In heel Polen beginnen de zogenaamde pogroms tegen de minderheden.
Nacht na nacht beschoten Poolse grensambtenaren de vluchtende Duitsers.
Kort voor het officiële uitbreken van de oorlog
waren er al 80.000 etnische Duitsers in vluchtelingenkampen
in zowel Danzig als het Duitse Rijk.
De ellende van de minderheid Duitsers in Polen ontwikkelde nu voorzichtig
de derde en meest dringende reden die zou leiden tot de oorlog.
"De democratische staten zouden niet zo ijdel moeten zijn
om te denken dat deze stand van zaken eeuwig zal duren." - Adolf Hitler 1939
De slachtingen in Danzig
Hitler's probleem is dat Brittannië en Frankrijk hen de oorlog zullen verklaren.
Op dat moment begaat Polen behoorlijke gruweldaden
tegen de Duitse minderheid in West-Pruisen,
in het Duitse deel van Polen op dat moment.
En gezien het feit dat de Polen gruweldaden plegen tegen de Duitse minderheid in Polen,
bevindt Hitler zich nu in een zeer moeilijke situatie.
Eigenlijk komt het hier op neer: oké, als ik Polen niet de oorlog verklaar,
als ik niet naar binnen ga en deze Duitsers help, dan,
zullen de Duitse minderheden afgeslacht blijven worden.
En het is geen onbelangrijke hoeveelheid Duitsers in dat gebied die worden gedood,
ik bedoel dat het behoorlijk slecht was, wat de Polen deden in dat gebied.
En dus zei hij eigenlijk alleen: als we daar niet naar binnen gaan,
zullen die Duitsers gewoon afgeslacht blijven worden.
Als we wel naar binnen gaan, komen we in een oorlog terecht met Polen,
Frankrijk en Groot-Brittannië, en mogelijk de Sovjet-Unie.
Maar met een briljante sluwheid verbaasde hij de wereld in de zomer van 1939
door een deal te sluiten met Stalin. En met Stalin aan zijn zijde
wist Hitler zeker dat niemand anders zou ingrijpen als hij de Polen zou aanvallen.
Terwijl de militaire commissies van het Westen nog steeds onderhandelen in Moskou,
met het doel Rusland voor zich te winnen tegen Duitsland..
vliegt Reichsminister Von Ribbentrop naar de Sovjet-hoofdstad
om een pact van niet-agressie en overleg te ondertekenen met
met de heer Stalin en Commissaris Molatov.
1 september 1939
'Het applaus begroet de Führer die net is aangekomen bij het Operahuis'
'om de Reichstag toe te spreken, die bijeen zijn in een buitengewone sessie.'
'Danzig was en is een Duitse stad.'
'Hun culturele ontwikkeling is alleen aan Duitsland te danken.'
'Ik heb de Poolse ambassadeur drie weken geleden gezegd'
dat als de situatie zou blijven zoals het was, als Danzig zo vervolgd werd
en als Polen zou proberen
om Danzig economisch te ruïneren, dat die situatie niet zou worden getolereerd."
'We onderbreken deze uitzending van Adolf Hitler's speech even'
om een bericht uit Parijs te melden dat zegt dat premier Daladier van Frankrijk
nu de Franse ministerraad bijeen heeft geroepen voor een spoedvergadering."
Poolse troepen worden gemobiliseerd.
'Ik heb daarom besloten om Polen in dezelfde taal toe te spreken'
'als waarmee de Polen ons al zo lang hebben toegesproken.'
Danzig is dezelfde dag bevrijd.
'Nogmaals onderbreken we dit gesprek van kanselier Hitler om aan te kondigen'
'dat in Londen het Parlement bijeen is geroepen om 18.00 uur in Londen.'
'Polen heeft voor het eerst deze avond op soldaten op ons grondgebied geschoten.'
'Vanaf nu zal een bom beantwoord worden door een bom.'
Polen heeft de Duitse strijdkrachten enorm onderschat. De tactiek om de vijand
met snelheid aan te vallen, bekend als Blitzkrieg, is erg verwoestend.
De toestand van de Duitse minderheden was duidelijk. In de weken voorafgaand aan de oorlog
speelde raciale propaganda in de Poolse pers een grote rol in de vervolging van Duitsers
die al hevig werden lastiggevallen.
De daden van geweld tegen de Duitsers gaan door
en zou uiteindelijk in totaal 58.000 gesneuvelden tellen.
De ergste bloedbaden zullen plaatsvinden tussen 31 augustus en 6 september.
De climax kwam op 3 september in Bromberg, nu bekend als 'Bloody Sunday'.
De moorden eindigden pas op 18 september met de komst van de Duitse troepen bij Lowitsch.
Degenen die schuldig werden bevonden van deelname aan de brute moordpartijen
werden nu geconfronteerd met de dood door een vuurpeloton.
Londen, Engeland, 3 september 1939
'Ik spreek tegen jullie vanuit de Cabinet Room'
'op 10 Downing Street.'
'Vanmorgen heeft de Britse ambassadeur in Berlijn'
'de Duitse regering een laatste waarschuwing gegeven,'
'waarin stond dat, tenzij we vóór 11 uur van hen hoorden'
'dat ze onmiddellijk bereid zijn hun troepen uit Polen terug te trekken,'
'er een oorlogstoestand tussen ons bestaat.'
'Ik moet u nu zeggen dat een dergelijke verklaring niet is ontvangen'
'en dat dit land bijgevolg dus'
'in oorlog is met Duitsland.'
Vertaling: TheBronx (MMF) Wordt vervolgd in Episode 6 van 27