The Greatest Story NEVER Told, Episode 10 van 27 Vertaling: TheBronx (MMF)
De Sovjet-Unie, 1942
Naarmate de gevechten in het lente-seizoen vorderen,
lijken de overwinningen van het Rode Leger van eind 1941 plotseling zinloos.
Een overhaaste Sovjetaanval in het zuiden tegen Kharkov
wordt opgeslokt door een Duitse tegenaanval.
Voor Sovjet soldaten zou dit zo gemakkelijk het einde kunnen zijn.
Zelfs de zoon van Stalin is gevangen genomen en zijn gezicht op de propaganda-bladen
zorgt voor geloofwaardigheid van de Duitse claims over een aanstaande overwinning.
En op de rand van een catastrofe, neemt hij zoals altijd, zijn toevlucht tot terreur.
Stalin's geheime bevel, nummer 227,
uitgegeven onder zijn handtekening aan het eind van juli 1942.
Dit beruchte document maakt elke ongeoorloofde terugtrekking strafbaar met de dood.
Geen enkele stap terug. Stalin meent dit letterlijk.
En deze unieke beelden laten NKVD-troepen zien die zijn bevel in de praktijk brengen.
Ze staan bekend als blokkeringseenheden.
Ze worden vlak achter de troepen ingezet
en voeren direct de straf uit op iedereen die het bevel 227 niet volgt.
De wil van de opperbevelhebber handhavend zonder aarzeling of genade.
Stalin zal weigeren Duitse gevangenen te ruilen voor de terugkeer van zijn zoon,
Waarbij hij verklaarde: "Ik heb geen zoon genaamd Yakov."
Yakov stierf in Duitse gevangenschap, hoewel de omstandigheden onduidelijk zijn.
Eén account zegt dat hij een elektrisch hek tegenkwam dat zijn gevangenenkamp omringde.
een andere, dat hij werd neergeschoten terwijl hij probeerde te ontsnappen.
De Führer heeft er alle vertrouwen in, en is zeker dat de Wehrmacht
de vitale oliecentra van Grozny en Baku kan veroveren.
Twee kleinere Duitse legers gingen langzaam in oostelijke richting
op weg naar de industriële stad Stalingrad.
Hij ziet een kans om alle banden tussen Moskou en de Kaukasus te verbreken.
De stad aan de Wolga wordt zijn nieuwe hoofddoelwit.
Japan in oorlog
Na het bombardement op Pearl Harbor proberen de Japanners nu de heerszuchtige westerse
mogendheden van Groot-Brittannië en de Verenigde Staten uit de regio te weren.
Op kerstdag 1941 veroveren ze Hong Kong van de Britten. De Filipijnen,
Birma en Brits-Maleisië vallen allemaal snel achter elkaar.
Hun grootste prijs is echter het veroveren van het Britse bolwerk van Singapore.
Sterk in de minderheid, dwingen 30.000 Japanse troepen meer dan 100.000 Britse,
Australische en Indiase soldaten zich over te geven.
Het zal één van de meest vernederende nederlagen ooit voor het Britse rijk zijn.
Winston Churchill beschreef de val van Singapore als:
"De ergste ramp en grootste capitulatie in de Britse geschiedenis"
Later zullen historici met de vinger wijzen naar Churchill zelf
en de blunder die hij heeft gemaakt door de Japanners te onderschatten.
Uren na overgave vluchtte de Australische Luitenant-generaal Gordon Bennett,
samen met enkele van zijn officieren naar Australië en verlieten hun manschappen
Hij kreeg nooit opnieuw een belangrijke commando-positie.
In 1942, op het hoogtepunt van zijn macht, regeerde het Japanse rijk over een gebied
van 4.581.000 vierkante kilometer. Het was één van de grootste rijken in de geschiedenis.
Juli 1942: De Wehrmacht staat aan de poorten van Stalingrad.
Een bevel van Stalin voorkomt dat burgers, zelfs vrouwen en kinderen, de stad verlaten.
Zijn redenering is dat hun aanwezigheid meer moed
zal betekenen voor de verdedigers van de stad.
Stalingrad lijkt voor het oprapen.
Maar dit is de stad van Stalin, het echte symbool van zijn persoonlijk prestige,
en dat is iets dat zelfs vrouwen en kinderen zouden moeten verdedigen.
De slag om Stalingrad 23 augustus 1942
En wanneer de donder uiteindelijk afneemt, liggen er 50.000 doden.
Nu komt de Wehrmacht naar binnen om het puin voor zichzelf te claimen.
Terwijl ze door de buitenwijken lopen,
verwachten de Duitse troepen zeker een snelle verovering.
In plaats daarvan gaan ze een barbaars slagveld binnen,
voor een gevecht tot de dood, wat tot de verschrikkelijkste menselijke ervaring behoort.
Want als ze naderen komen de ruïnes tot leven op een verwoestende manier.
Sovjet soldaten en burgers overwegen niet eens om zich over te geven.
Duizend wanhopige veldslagen barsten los op de straten.
En een wild labyrint van constant verschuivende frontlinies overspoelt de stad.
De frontlinie kan een huis, een steegje, een tramlijn of een muur zijn.
En elke straat is een mijnenveld, vrijwel onbegaanbaar voor tanks of grote kanonnen..
zodat soldaten, zonder lucht- en artilleriesteun,
van oog tot oog moeten strijden, hun levens die van hun verstand afhangen,
en van hun vechtvaardigheden en hun sluwheid.
Generaal Chuikov, die het bevel voert over het 62e leger,
heeft een bekwame campagne opgezet,
maar zijn minderheidstroepen kunnen de Wehrmacht niet stoppen.
En begin november is er een grens dwars door Stalingrad getrokken
en is het 62e leger in tweeën gesplitst.
In een laatste wanhopig gebaar, voert Chuikov aanval na aanval uit,
op de Mamayev heuvel, een essentieel stuk hoge grond,
en het centrum van de strijd.
De heuvel verandert niet minder dan acht keer van eigenaar
terwijl Chuikov alles in de strijd gooit.
En vanaf de Alaska-vliegvelden in de VS vliegen gevechtsvliegtuigen naar Siberië
om het Rode Leger te helpen dat bijna klaar is om zijn tegenaanval te lanceren.
En op 19 november
doorboort een enorm artillerie-spervuur aan het zuidwesten het front.
En Yeryomenko's zuidelijke vleugel dringt verder door de volgende dag.
De Wehrmacht, die volkomen verrast is, kan ze niet stoppen.
En als hun bondgenoten instorten op de flanken,
zijn er geen reserves meer om het oplevende rode tij te keren.
Binnen drie dagen heeft de zuidwestelijke kant Kalach ingenomen,
zo'n 80 kilometer ten westen van Stalingrad.
En op 23 november, een paar kilometer ten zuidwesten van Kalach,
ontmoeten de geavanceerde eenheden de troepen van Yeryomenko.
Plotseling zijn het Duitse Zesde Leger en het Vierde Pantserleger,
ongeveer 300.000 van Hitler's beste troepen,
omringd in Stalingrad.
De jager is gevangen genomen door zijn prooi.
Een verbaasde Hitler roept Manstein, zijn probleemoplosser, naar Stalingrad.
Twee Sovjetlegers, het 51e en de Tweede Bewakers,
worden snel naar Manstein's aflossingtroepen gestuurd om hun opmars te stoppen.
De Bewakers betalen een hoge prijs voor hun stoppoging van Manstein.
Bijna twee derde van het leger wordt gedood of gewond.
Er zal geen aflossing zijn voor Duitse troepen in Stalingrad.
De Luftwaffe probeert het, maar het Rode Leger haalt extra AA-batterijen tevoorschijn
en de logge Duitse transporten worden met honderden tegelijk uit de lucht geblazen.
Maar net als Sovjet-troepen voor hen, denken ze niet aan overgave.
Voor de gewone soldaten aan beide kanten
wordt dit de akelige climax van een lange, donkere reis.
In het hart van de strijd weten Hitler's gladiatoren nu dat ze gedoemd zijn.
Ze evacueren een paar slachtoffers op het laatste vliegtuig uit Stalingrad.
En tegelijk hun laatste woorden naar families, geliefden en vrienden.
Maar ook al vechten ze verder, de kogels raken op
en het Rode Leger komt nog steeds naar hen toe.
Eindelijk, na vijf lange maanden,
is de strijd, die bijna per ongeluk begon, voorbij.
Op 2 februari 1943 geeft Veldmaarschalk Friedrich Paulus zich over aan de Sovjets.
300.000 Duits, Kroatisch, Hongaars, Roemeens en Italiaanse soldaten,
inclusief 35.000 Sovjet-vrijwilligers vechtend tegen de communisten, waren omsingeld.
Meer dan 11.000 zouden weigeren hun wapens neer te leggen bij de officiële overgave,
en bereiden zich voor op een gevecht tot de dood met de bolsjewieken.
Begin maart waren alle verzetsgroepen weggevaagd.
Van degenen die over zijn gebleven, zullen velen doodvriezen op de weg naar het Oosten.
Anderen sterven aan ziekte of mishandeling,
of moeten zich doodwerken in de Goelag-concentratiekampen.
Historici bevestigen later dat uit de 11.237 brieven verzonden door soldaten in Stalingrad
naar hun familie bleek, dat ze bijna allemaal bereid waren om het communisme
te bestrijden en te sterven voor het Nationaal-socialisme en de Führer Adolf Hitler.
Veldmaarschalk Friedrich Paulus werd gevangen gehouden in de Sovjet-Unie tot 1952,
daarna vestigde hij zich in Dresden, Oost-Duitsland.
Hij zou de rest van zijn leven zijn acties in Stalingrad verdedigen.
Later zou hij worden geciteerd toen hij mogelijk zei:
"Het communisme was de beste hoop voor het Europa na de oorlog."
In 1955 zouden slechts 6.000 van naar schatting
90.000 gevangenen of meer naar huis terugkeren.
Stalingrad was een keerpunt in de oorlog.
Vertaling: TheBronx (MMF) Wordt vervolgd in Episode 11 van 27