The Greatest Story NEVER Told, Episode 14 van 27 Vertaling: TheBronx (MMF)
"Mijn eer is mijn loyaliteit"
De volgende beelden bevatten de vertaalde woorden van Leon Degrelle,
één van de beroemdste Waffen-SS'ers.
Geboren in België, sloot hij zich aan als een privépersoon
en verdiende alle strepen van korporaal tot generaal voor uitzonderlijke moed in de strijd
en ontving de hoogste eer, de Ritterkreuz, de eikenbladeren en het gouden Duitse kruis
en vele andere versieringen voor buitengewone moed onder vijandelijk vuur.
Hij was een van de laatsten die aan het oostfront vochten.
Hij was bezig met vijfenzeventig zware man-tegen-man gevechtsacties
en raakte bij verschillende gelegenheden gewond.
Leon Degrelle ontsnapte aan overgave door 2.400 kilometer door Europa te vliegen,
het constante schieten onderweg te overleven
en, kritisch gewond, te landen op het strand van San Sebastian in Spanje.
Tegen alle verwachtingen in overleefde hij het en leefde de rest van zijn leven in Spanje,
waar hij uiteindelijk op 87-jarige leeftijd stierf.
Adolf Hitler zei eens tegen hem:
"Als ik een zoon zou hebben, zou ik willen dat hij net zoals jij was."
Jonge mannen die bij de SS wilden, werden getraind als geen ander leger ter wereld.
De militaire en academische instructies waren intensief.
Maar de fysieke training was het meest rigoureus.
Ze beoefenden sport in perfectie.
Elk van hen had met opvallend kunnen presteren op de Olympische Spelen.
Het buitengewone fysieke uithoudingsvermogen van de SS aan het Russische front,
die de wereld zo verbaasde, was te danken aan hun intensieve training.
Het opvallendste aan de Waffen-SS
was dat het bestond uit vrijwilligers uit zo'n 30 verschillende landen.
Welke oorzaak heeft hen verzameld en waarom gaven zij hun leven vrijwillig?
Was het een Duits fenomeen? In het begin wel.
Naast Duitsers uit Duitsland
namen ook Noordwest-Europeanen en Duitse afstammelingen uit heel Europa dienst.
In 1941, tijdens de grote botsing met de Sovjet-Unie,
werd de Europese Waffen-SS opgericht.
Aan de frontlinie werden de resultaten van de SS fysieke training echt opgemerkt.
Een SS-officier had dezelfde strenge training als de soldaten.
Er was altijd gelijkheid en wederzijds respect tussen soldaten en officieren aanwezig.
De helft van alle divisiecommandanten werd gedood in actie. De helft..
Er is geen leger ter wereld waar dit gebeurde.
De SS-officier leidde zijn troepen altijd in de strijd.
Voor hen was Hitler de meest uitzonderlijke man de ze ooit gezien hadden.
Hitler begreep hen en had het opmerkelijke idee om de deuren naar de SS te openen.
De reactie op het aanbod van Hitler was overweldigend.
Legioenen uit Noorwegen, Denemarken, Nederland en Vlaanderen werden gevormd.
Hitler verwelkomde hen thuis.
Het Duitse racisme is opzettelijk vertekend.
Het was gericht op het sterk en gezond maken van het Duitse ras op alle mogelijke manieren.
Hitler was niet geïnteresseerd om miljoenen minderwaardigen te hebben.
Tegenwoordig vindt men overal alcoholverslaving en drugsverslaving.
Hitler vond dat Duitse gezinnen gezond moesten zijn,
en dat ze gezonde kinderen grootbrachten voor de vernieuwing van een gezonde natie.
Duits racisme betekende het herontdekken van de creatieve waarden van hun eigen ras,
het herontdekken van hun cultuur. Het was een zoektocht naar uitmuntendheid, een nobel idee.
Nationaal-socialistisch racisme was niet gericht tegen de andere rassen.
Het doel was het eigen ras te verdedigen en te verbeteren,
en wenste dat alle andere rassen hetzelfde deden voor zichzelf.
Dat werd aangetoond toen de Waffen SS
zijn gelederen uitbreidde met 60.000 islamitische SS'ers.
De Waffen SS respecteerde hun manier van leven, gebruiken en religieuze overtuigingen.
Elk islamitisch SS-bataljon had een imam. Elke divisie had een mullah.
Het was onze wens dat hun kwaliteiten hun hoogste uitdrukking vonden. Dit was ons racisme.
Ik was erbij toen mijn islamitische kameraden een geschenk ontvingen tijdens nieuwjaar.
Het was een hanger met een kleine Q'uran.
Hitler eerde hen met een klein symbolisch geschenk.
Hij eerde hen met wat het belangrijkste aspect van hun leven en hun geschiedenis was.
Nationaal-socialistisch racisme was loyaal aan het Duitse ras
en respecteerde volkomen alle andere rassen.
De jonge Europese vrijwilligers hadden twee dingen waargenomen.
Ten eerste, dat Hitler de enige leider was die in staat was om Europa op te bouwen,
en ten tweede dat alleen Hitler de werelddreiging van het communisme kon verslaan.
De communisten hebben nooit de belangen van Rusland willen behartigen.
Het communisme beperkt zich niet tot het verwerven van stukken land,
maar het streeft naar totale wereldheerschappij.
Als enige van alle leiders van de wereld
zag Hitler dit concept als een gelijke bedreiging voor alle landen.
In de oorlog trok de Waffen-SS zich nooit terug. Ze stierven liever dan terug te trekken.
We kunnen de cijfers niet vergeten.
Tijdens de winter van 1941 verloor de Waffen SS
43.000 mannen net voor Moskou.
Het regiment Der Führer vocht bijna letterlijk tot de laatste man.
Slechts 35 mannen overleefden het van het hele regiment.
De Der Führer-mannen hielden stand en er kwamen geen Sovjet-troepen door.
En dat is wat Hitler het meest bewonderde: lef.
Het was niet genoeg om intelligente of slimme medewerkers te hebben.
Deze mensen kunnen vaak instorten,
zoals we zien tijdens de volgende winter in de Slag bij Stalingrad, met generaal Paulus.
De nederlaag daar werd beslist door een man zonder moed.
Hij was niet in staat om gevaar met vastberadenheid tegemoet te treden.
Om te zeggen: "Ik zal me niet overgeven. Ik houd stand tot ik win."
Maar hij was moreel en lichamelijk laf en hij verloor.
Zonder hun heldendom zou Duitsland in december 1941 al zijn verslagen.
De Roosevelts en Churchills hebben Europa uitverkocht in Teheran, Jalta en Potsdam.
Niet sinds de grote religieuze ordes in de Middeleeuwen
was er zo'n onbaatzuchtig idealisme en heldendom geweest.
In deze materialistische eeuw, onderscheidt de SS zich als licht van spiritualiteit.
Grootsheid in tegenspoed maakt het onderscheid van de SS.
De heilige eed van de Waffen-SS: "Ik zweer aan u Adolf Hitler als Führer en bondskanselier
van het Duitse Rijk, loyaliteit en dapperheid. Ik beloof aan u en aan mijn meerderen,
die u zult aanwijzen gehoorzaamheid tot in de dood, zo helpe mij God."
Stalin's zuiveringen
Met de terugkeer van de Sovjet-troepen in 1944
worden de bergvolkeren, Ingushes, Balkars en bovenal de Tsjetsjenen,
bijeengedreven in verrassingsaanvallen van nieuwe gruwel.
Mobiele NKVD-eenheden worden de heuvels in gestuurd.
Hele volkeren, die hun schuld niet begrijpen,
worden gemarkeerd voor bestraffende deportatie.
Het is de tragedie van een kleine natie in de handen van een grote en meedogenloze staat.
Ze worden uit hun huizen gesleurd, hun levensstijl vernietigd,
waardoor hele gebieden leeg achterblijven ontdaan van alle inwoners.
En wanneer Duitse troepen in mei van de Krim worden verdreven,
is Stalin ervan overtuigd dat de Tartaarse bevolking
zich schuldig heeft gemaakt aan samenwerking met de vijand.
Hij ontbindt onmiddellijk de islamitische autonome republiek van de Krim-Tartaren
en voert als straf 400.000 mensen af; mannen, vrouwen en kinderen.
En naast alle ellende van geschokte en angstige mensen,
is er de minachting voor de militaire behoeften.
Dit is een tijd waarin de Sovjets al het transport nodig hebben dat ze kunnen krijgen.
De genocide van Duitsland
Oost-Pruisen 1944
Oost-Pruisen, met zijn bossen en meren,
was het eerste deel van het vooroorlogse Duitse gebied waar het Rode Leger binnenkwam.
Geschat wordt dat 2 milj. Duitse vrouwen werden verkracht door soldaten van het Rode Leger.
Wat van 1944 tot 1947 in Duitsland gebeurde,
in het laatste oorlogsjaar en in de naoorlogse jaren, was
een misdaad zo verschrikkelijk, de wereld heeft nog nooit zo'n misdaad als deze meegemaakt.
Het feit dat het een geheim blijft, betekent nog niet dat het geen misdaad is,
maar het was waarschijnlijk het grootste, het donkerste en bloederigste..
geheim in de wereldgeschiedenis.
De moordpartijen, de verkrachtingen, de verhongering,
de doelbewuste poging om een natie volledig te vernietigen.
Compleet. Ik heb het niet over iets minder goed achterlaten.
In feite was dat het,
dat is wat de geallieerden pretendeerden in het laatste oorlogsjaar
en de naoorlogse jaren.
Deze nachtmerrie-achtige poging om Duitsland te vernietigen.
De terreuraanslagen in de laatste stadia van de oorlog. Terreuraanslagen.
er is geen andere uitdrukking
die het net zo goed zegt als 'terreuraanslagen'.
Lang nadat alle militaire voorwerpen in splinters zijn opgeblazen,
bleven de Amerikaanse en Britse luchtstrijdkrachten Duitse steden bombarderen,
waarbij het puin werd vernietigd in nog meer puin.
Veel mensen zijn nu nog steeds, tot op de dag van vandaag, begraven onder het puin
onder het puin in Duitsland, waar na de oorlog natuurlijk overheen gebouwd is.
Hoe was het leven voor een vrouw?
Laten we zeggen een vrouw van ongeveer 45 jaar,
een Duitser die in een dorp was,
toen de Russen kwamen, toen ze eindelijk doorbraken en de gevechten voorbij waren.
En dan komt het tweede deel van Russische troepen binnen,
voor het grootste deel Aziaten en Mongolen
uit de Russische oostelijke republieken,
en de verkrachtingen begonnen. Wat doet een vrouw dan? Hoe ga je om met verkrachting?
En ik heb het niet over slechts één soldaat
die je misschien naar een kamer sleurt en je verkracht. Ik heb het over
vijf en tien man tegelijk. Dagenlang, wekenlang, dit gaat verder
Sommige vrouwen, en we hebben het over hun eigen bewoordingen,
ze deden alles om verkrachtingen te voorkomen.
en werden na een tijdje bijna onverschillig voor alles.
Sommigen verloren hun verstand. Sommige vrouwen die er goed uitzagen
voorafgaand aan de verkrachtingen, begonnen zichzelf er lelijker uit te laten zien.
Ze veinsden ziekten en gedroegen zich alsof ze kreupel waren.
En het werkte nog steeds niet.
De waanzinnigheid onder de Russische soldaten
voor verkrachtingen was ongelooflijk,
en soms werden vrouwen tien, twintig keer per nacht of honderd keer per week verkracht
Soms werden ze tot de dood verkracht. En daarna werden ze wat meer verkracht.
En natuurlijk waren moeders met kinderen
in paniek om hun kleintjes te beschermen.
Ze zouden alles doen wat ze konden. Natuurlijk zouden ze hun lichaam graag geven
als ze zo hun kinderen konden beschermen. Meestal werkte het niet.
Er was een oud gezegde: van 8 tot 88.
Dat was de leeftijdsgrens voor de verkrachtingen, als je dat kunt geloven.
Zelfs grootmoeders werden herhaaldelijk verkracht.
Zelfs mensen die ziek waren en vrouwen die in hun menstruatie zaten.
Niets was meer heilig.
En dat heeft bijna het hele Duitse volk volledig vernietigd.
"Gebruik geweld en verbreek de raciale trots van deze Duitse vrouwen.
Neem ze als je wettige buit. Doden. Terwijl je verder stormt, dood je,
dappere soldaten van het Rode Leger." (Joodse Sovjetcommissaris, Ilya Ehrenburg).
Fyodor Khropatiy 27e Sovjetleger
Verslaggever: "En als u erachter kwam dat één van uw medesoldaten iemand had verkracht?"
Khropatiy: "Niemand merkte op."
"Integendeel, de soldaten vertelden elkaar alles."
"Het werd bijna als heldhaftig of moedig beschouwd"
"om met een vrouw te slapen. Of met meerdere."
"Zelfs als iemand was vermoord. Wel, het was oorlog,"
"dus het was geen probleem als een soldaat sliep met een vrouw of een meisje."
Onze dappere troepen zetten hun mars naar het westen voort.
Maar er waren er die blij waren het Rode Leger te zien.
Ten eerste de bevolking van de bezette delen van de Sovjet-Unie,
die nu de Sovjet krijgsgevangenen waren.
Tatjana Naneva, die als verpleegster in het Rode Leger had gediend,
was één van de meer dan een miljoen Sovjet krijgsgevangenen
die naar kampen in het grote Duitse Rijk waren vervoerd.
Ze was dolgelukkig toen het Rode Leger arriveerde, een gevoel dat niet wederzijds was.
Bijna 2 miljoen Sovjet krijgsgevangenen werden bevrijd door het Rode Leger.
Allen moesten ervoor lijden door Stalin.
Voor velen, zoals Tatjana Naneva,
begon hun lijden hier in een filtratiekamp gerund door de geheime politie.
Hun probleem was dat Stalin beweerde dat de Sovjet-Unie geen krijgsgevangenen had,
maar wel verraders.
Voor de misdaad van gevangen worden genomen door de Duitsers,
werd vrijwillige verpleegster Tatjana Naneva veroordeeld tot zes jaar in de Goelag
en levenslange ballingschap in Siberië.
Vertaling: TheBronx (MMF) Wordt vervolgd in Episode 15 van 27