The Greatest Story NEVER Told, Episode 15 van 27 Vertaling: TheBronx (MMF)
Op 7 juli 1944 werden rond 57.000 Duitse gevangenen door de straten van Moskou gedreven
om op veetreinen te worden geladen en naar de buitengebieden van Siberië te worden vervoerd.
Na afloop werden de straten symbolisch gedesinfecteerd van 'fascistische' voetstappen.
Tussen 1939 en 1945 werden ongeveer 7 miljoen Duitse en Axis-krijgsgevangenen
naar de Sovjet-Goelags gestuurd, met 3 miljoen geschatte Duitse sterfgevallen.
De meeste gevangenen, die hier weggesluisd werden,
zullen hun huizen en families nooit meer zien.
Echter, één Duitse soldaat die in Moskou marcheerde,
zou alle kansen aangrijpen om zijn familie weer te zien.
Veroordeeld tot 25 jaar dwangarbeid in de mijnen
in de kale oostelijke gebieden van Siberië, zal hij uiteindelijk ontsnappen.
Het zal hem 3 jaar kosten om bijna 15.000 kilometer te overbruggen
onder de meest vijandige en moeilijke omstandigheden op aarde.
Zijn naam was Cornelius Rost, maar om vergelding van de KGB te voorkomen,
was hij gedwongen om het alias "Clemens Forell" te gebruiken.
Zijn boek verscheen in 15 talen en er worden wereldwijd meer dan 12 miljoen stuks verkocht.
Het was de basis voor een bekroonde film in 2002.
December 1944
Tegenvallers kwamen steeds sneller voor Duitsland en de Axis-landen in 1944,
maar in december hetzelfde jaar bedacht Hitler een briljant plan
dat de geallieerden compleet verraste en de oorlog bijna op zijn kop zou zetten.
Uitgevochten in het dichtbeboste Ardense berggebied van België,
zou het verwoestende Duitse offensief bekend worden als:
"De slag om de Ardennen"
In december 1944 werden Amerikaanse troepen bestookt
door Duitse pantserdivisies in het Ardenner bos.
Het was een beslissend moment in de Tweede Wereldoorlog.
Hitler moest er in slagen de naderende geallieerde legers terug te duwen.
Als hij de Amerikanen en de Britten helemaal naar de kustlijn kan drijven,
kan hij hen misschien tot het onderhandelen van vrede dwingen.
Eind oktober verplaatsen de Duitsers eenheden in het geheim naar het oosten van de Ardennen,
zonder de geallieerden te alarmeren.
Een kwart miljoen Duitsers rollen naar het westfront.
Maar officieren van de geallieerde intelligentie weigeren het te geloven.
Ze zijn het allemaal eens dat de Duitsers niet de militaire kracht hebben voor zo'n aanval.
Vroeg in de ochtend van 16 december
verlicht een spervuur van Duitse artillerie en raketvuur de hemel.
Het sombere weer voor de komende dagen, biedt een goede dekking voor de Duitse troepen,
die over de wegen kruipt.
Panzereenheden scheuren door.
In het midden, breken de Duitsers een 19 kilometer doorgang om Bastogne te naderen.
Ze moeten deze stad omsingelen en voorbij gaan en dan naar de Meuse rivier rijden.
Er is verwarring. Communicatie is vaag.
Amerikaanse troepen ontdekken Duitsers voor hen en achter hen.
Panzers glippen onder dekking van mist en regen tussen Amerikaanse pantserkolommen
en schieten de Amerikanen de weg af.
Meer dan 7.000 soldaten van de 106e vernietigen hun wapens en geven het op.
Na Bataan is dit de grootste massale overgave in de militaire geschiedenis.
Elders, met communicatie verbroken, vechten andere Amerikanen om plaatsen te behouden.
Geleidelijk aan vertragen de kleine verspreide eenheden de Duitse opmars,
vooral rond St.Vith.
Het 5e Pantserleger had succes, in het zuidelijke deel van de invasie.
De effecten waren echter niet wat de Duitsers wilden.
Ze probeerden binnen twee dagen de Meuse rivier te bereiken.
Op de derde dag beveelt generaal Dwight Eisenhower het derde leger van generaal Patton
om de Duitse flank aan te vallen en Bastogne te bevrijden.
Op 20 december is de 'Slag om de Ardennen' in de vijfde dag.
Amerikaanse troepen haspelen onder de invloed van het machtige Duitse offensief.
Generaal Patton en zijn leger rijden noordwaarts naar Bastogne, voor een tegenaanval.
Op 21 december valt er een winterse sneeuw in de Ardennen.
St.Vith wordt door de Duitsers ingenomen.
Nu ligt de middenroute door de Ardennen wijd open.
De Duitsers stromen aan alle kanten toe naar Bastogne
en omringen de Amerikaanse troepen daar.
Ze dachten dat de Duitsers verslagen waren, na Frankrijk. De Duitsers waren niet verslagen.
22 december, de situatie in Bastogne, wordt wanhopig;
Er is tekort aan munitie.
McAuliffe's artilleriebataljons hebben maximaal tien ronden per geweer;
en het sneeuwt nog steeds.
De kou veroorzaakt meer slachtoffers,
bevrorenheid heerst onder de troepen.
De Duitsers sturen een afgezant naar Bastogne, met een ultimatum.
De Amerikanen zijn omringd en er maar één mogelijkheid is om hen van de dood te redden,
een eervolle overgave.
Het antwoord van generaal McAuliffe is kort en bondig.
McAuliffe's bravoure is gebaseerd op de verwachte aankomst van het derde leger.
Het tijdschema van generaal Patton is een kritieke factor.
Als de Duitsers Bastogne aanvallen, kunnen ze het op dit punt gemakkelijk innemen.
Het omsingelde en onderbemande Amerikaanse leger wacht met spanning op versterkingen.
De vrieskou maakt het voor beide partijen niet gemakkelijker.
De volgende dag, 23 december, is er helder en zonnig, perfect vliegweer.
Amerikanen in Bastogne juichen als geallieerde vliegtuigen overvliegen
om de vijand te bombarderen en te beschieten.
En om voorraden te droppen, niet alles wat nodig is,
maar genoeg om de Amerikanen te laten doorgaan.
Op eerste kerstdag bereikt het nieuws Bastogne
dat het westelijke voorhoede van de Duitse 2e Pantserdivisie
is tegengehouden, vlak bij de Meuse rivier.
Wanneer Hitler dit hoort van zijn generaals, beveelt hij de verwachte totale aanval.
De Wehrmacht nadert Bastogne met negen divisies, waarvan er vier zijn gepantserd.
Deze inspanning is deels gericht op het afsluiten van de doorgang naar het zuiden.
Op 3 januari lanceren de geallieerden een driedelige tegenaanval.
Tegen 16 januari ontmoeten patrouilles van de 1e en 3e legers
elkaar ten noorden van Bastogne.
Begin februari zijn de Duitsers teruggedrongen naar waar ze begonnen.
Tegen het einde van de slag wisten ze dat ze niet konden winnen.
En vanaf die tijd werden de overblijfselen van de Panzer-divisie
naar het oostfront gestuurd, waar het uiteindelijk werd verwoest.
Het werd duidelijk dat het Duitse leger het westfront niet langer kon houden.
Vanwege het feit dat de Sovjets de olievelden in het oosten innamen,
konden door gebrek aan brandstof de Duitse Tiger tanks de Meuse niet bereiken.
De slag om de Ardennen was de bloedigste slag
die de Amerikaanse strijdkrachten in de Tweede Wereldoorlog vochten.
Het resulteerde in: 19.000 doden, 47.000 gewonden, 23.000 gevangen.
Deze cijfers werden niet overtroffen door die van andere gevechten.
Met Duitse verliezen op 84.834 man waren de laatste reserves uitgeput.
Het gebrek aan brandstof zou de Luftwaffe uiteindelijk permanent aan de grond zetten.
De resterende Duitse troepen zouden onophoudelijk worden gebombardeerd
tijdens hun terugtrekking naar Berlijn.
Vertaling: TheBronx (MMF) Wordt vervolgd in Episode 16 van 27